Titel SHTV 1 lijkt brug te ver na teleurstellende nederlaag

Op 12 maart speelde SHTV K1 alweer de voorlaatste wedstrijd van het seizoen. Terwijl de concurrentie pas twee keer in actie was gekomen, zouden wij met een overwinning al voorzichtig aan promotie kunnen gaan denken. Helaas zag dat er in Scherpenisse tegen ZSC geen moment naar uit en kunnen we slechts hopen op misstappen van de concurrentie om in ieder geval nog bij de beste nummers twee te eindigen.

In het clubblad schreef André dat het vlaggenschip een sterke motivatie heeft om te promoveren om niet meer naar Zeeland te hoeven reizen. Deze visie wordt door de spelers niet gedeeld, want de uitjes worden een stuk meer gewaardeerd dan de zoveelste wedstrijd in het denksportcentrum van Delft of Leiden. Dat de spelers daarom deze wedstrijd speelden alsof ze nog een jaar in de vierde klasse willen blijven, was toch ook weer niet de bedoeling.

We speelden dus in Scherpenisse, tegen het combinatieteam van het plaatselijke Denk en Zet en Zierikzee, genaamd ZSC, wat overigens staat voor Zie Scherpe Combinatie. Mooi gevonden. De locatie was ook mooi: het voormalige gemeentehuis uit 1594. En met een bijzonder welkomstbord (zie foto). De heenreis verliep niet bij iedereen even soepel. Omdat de gebruikelijke route via de Tholense Brug afgesloten was, werden de chauffeurs gewezen op een geschikte omleidingsroute door de Tholense polder. Een niet nader genoemde chauffeur vertrouwde echter meer op zijn navigatiesysteem en stond zodoende toch voor een afgesloten brug en kon het hele eind weer terug.

We waren voor het eerst dit seizoen in de basisopstelling, terwijl ZSC na drie late afmeldingen al blij was 8 spelers achter het bord te brengen. Een garantie op succes bleek dit niet. Geen moment leek een goede afloop waarschijnlijk.

Ton kreeg al na 10 zetten een remiseaanbod van zijn naar eigen zeggen pacifistische tegenstander. Ton sloeg dit af, voelde zich gedwongen tot Pc3-b1 en Lb2-a1 en vond zijn stelling toen zo matig dat hij zelf maar remise aanbood. Ook Peter wist weinig uit zijn witbeurt en ratingoverwicht te halen. Hij kreeg al vrij snel een remiseaanbod en wilde dat eigenlijk aannemen. Bij de teamleider sloegen de twijfels toe, want als je na anderhalf uur op twee witborden het voordeel van de beginzet al kwijt bent door een snelle remise, moeten er toch ergens anders punten gehaald worden. Peter vond echter dat hij duidelijk minder stond en blij moest zijn met remise. En dat werd het dus ook.

Een rondje langs de borden stemde ook niet vrolijk. Eerst de resterende witspelers: Karl koos voor een originele openingsopzet die hij William wel eens had zien spelen. William wist er vast meer uit te halen dan Karl, want in arren moede offerde hij maar een pion om nog wat spel te krijgen en niet langzaam van het bord geschoven te worden. Zwart kwam echter met natuurlijke zetten geen moment in de problemen. Ook bij Gert-Jan ging het niet naar wens. Hij had een pion geofferd, daarna leek het wel even mooi, maar zwart hield gewoon zijn extra pion. Gert-Jan offerde nog een kwaliteit voor gaten in de zwarte koningsstelling, maar ook die pareerde zwart door een kwaliteit terug te offeren.

Ook met de zwartspelers ging het niet helemaal naar wens. Bij Meile leek er weinig aan de hand, maar Rik kreeg ineens een stukoffer om de oren. Dit leek aanvankelijk behoorlijk incorrect, maar de twee pionnen die wit voor het stuk had, werden er toch drie en toen was het niet zo duidelijk. Hans had tijdelijk een pion meer, maar wit had sterke druk en kon twee pionnen terugwinnen. Wit koos voor een andere voortzetting die naast een pion ook nog allerlei lastige dreigingen en initiatief opleverden.

Zo was ik de enige die een prettige stelling leek te hebben. Wit stormde met zijn pionnen richting mijn koning, maar gaf er wel eentje weg en had bovendien weinig tijd. Ik besloot de andere partijen maar te laten voor wat ze waren en te focussen op mijn eigen partij en dan maar te hopen op het beste. Het werd een pijnlijk gebeuren. Zoals wel vaker verwierp ik in ingewikkelde stelling een paar keer na lang nadenken om het voordeel vast te houden, de juiste zet om vervolgens een veel mindere te doen, waardoor de stelling juist steeds onoverzichtelijker werd. Toen ik dat drie keer op rij had gedaan, was de stellingsbeoordeling gegaan van -7 naar gewonnen voor wit en bleek ik achteraf twee matchpunten en waarschijnlijk promotie verkwanseld te hebben. Wit speelde zijn voordeel namelijk wel onberispelijk naar winst. Tijd voor nog wat extra zelfkwelling:


[[Event "KNSB-competitie 4e klasse G"]
[Site "ZSC 1 – SHTV 1"]
[Date "2022.03.12"]
[Round "7.2"]
[White "Dig de Graaf"]
[Black "Wouter Noordkamp"]
[Result "1-0"]
[ECO "B49"]
[Annotator "Wouter"]
[PlyCount "83"]
[FEN "r4rk1/1bqp2pp/p3p3/4nPB1/1bp1P3/2N4R/PPP1N2P/R2Q2K1 b - - 0 19"]

19... exf5 {Dit is op zich niet
fout, maar het alternatief waarvan ik niet kon beoordelen of het nou beter was,
was iets handiger.} (19... Bc5+ 20. Kh1 Ng4) 20. Nd5 Bxd5 (20... Bc5+ {is veel
beter} 21. Kg2 Qc6 22. Nec3 fxe4 {Om een of andere reden vond ik dit moeilijk
te beoordelen, maar zwart heeft gewoon twee pionnen meer en pareert alle witte
dreigingen, sterker, het is de witte koning die kwetsbaar is.} 23. Qh5 Qg6) 21.
Qxd5+ Kh8 (21... Nf7 22. exf5 Rae8 23. Bf4 Qc5+ {en de problemen zijn over.})
22. Be3 Ng4 {Na twee keer eindeloos nadenken besloot ik er nu vrij onnadenkend een zet
uit te gooien die wit - met nog 2 minuten bedenktijd - voor grote problemen
zou stellen. Terwijl Tae8 om te vervolgen met Tf6 toch zo voor de hand lag en
ook eigenlijk de bedoeling was. Na het doen van deze zet drong het besef
langzaam door dat ik iets gemist had.} 23. Nf4 {Tja, kwaliteitsverlies is nu
onvermijdelijk en zwart krijgt ook nauwelijks spel. Wit won soepel.} h6 24.
Ng6+ Kh7 25. Nxf8+ Rxf8 26. Bd4 f4 27. Qg5 Nf6 28. Kh1 Qc6 29. Qf5+ Kh8 30. Rg1
Rf7 31. Qg6 Qxe4+ 32. Qxe4 Nxe4 33. Rxh6+ Kg8 34. Rxa6 f3 35. Rag6 Bf8 36. h4
Rf4 37. R1g4 Rxg4 38. Rxg4 d5 39. Kg1 Kh7 40. Rf4 Be7 41. Rxf3 Bxh4 42. Rf5 1-0


Een blik op het scoreformulier en de resterende borden maakten duidelijk dat het goed mis was. Gert-Jan had door de wankele zwarte koningsstelling weliswaar remise kunnen afdwingen ondanks zijn pion minder, maar dat was dan ook het maximaal haalbare. Karl was langzaam weggespeeld en zag toen ook nog dat zijn klok op 0.00 stond. Rik kwam tegen de drie witte pionnen met zijn stuk meer ook niet verder dan remise. Hans had een stuk ingeleverd en een eindspel bereikt waarin hij weliswaar twee pionnen voor dat stuk had, maar winst leek er niet in te zitten, sterker nog, remise zou al heel wat zijn.

Meile boekte wel een overwinning, maar ik heb geen idee hoe. Bij Hans werd uiteindelijk ook de vrede getekend. Daarmee verloren we met 4,5-3,5. Het ongeloof bij ZSC was groot. Bij ons heerste vooral gelatenheid.

We staan nog steeds ruim op kop maar omdat de concurrentie nog twee of drie wedstrijden achter ligt, hebben we het niet meer in eigen hand.

Terwijl een deel van het team het verdriet ging wegeten bij het lokale wokrestaurant, ging een ander deel op huis aan. Passend was wellicht dat nu ook de Volkerakbrug gestremd was door een technisch probleem. Gelukkig bleef ons uren wachten voor een open brug bespaard en konden we met een flinke omweg alsnog thuiskomen.

ZSC 11752SHTV 118944½ - 3½
Olaf van der Sloot1866Peter Vorstermans1961½ - ½
Dig de Graaf1847Wouter Noordkamp20171 - 0
Kees van den Nieuwendijk1744Ton Bodaan1919½ - ½
Sjaak Spiegels1782Hans Segers1935½ - ½
Marin Krijger1730Karl Baak18431 - 0
Kim Fierens1569Rik Pronk1836½ - ½
Rick van de Breevaart1728Gert-Jan Willighagen1837½ - ½
Reinier Smits0Meile Tamminga18040 - 1