De laatste kans

Het was geen gemakkelijk seizoen voor het tweede team. Met drie gelijkspelen en één overwinning stond het op de rand van degradatie. Een overwinning in de laatste ronde was de spreekwoordelijke strohalm, maar dat beloofde een zware opgave tegen het op papier sterkere Botwinnik 1. Eduward was verhinderd en Olav werd als prima vervanger gevonden. Ook teamleider Karl Baak werd vervangen om hem alle gelegenheid te geven zich op de partij te concentreren. Ik was immers toch al voor het eerste team aanwezig en met beide promotieklasseteams aan belendende tafels was het allemaal goed in de gaten te houden.

Jaimy kwam direct van de voetbaltraining, zag en vertrok weer. Terwijl ik even de tijd nam tijdens het eerste uur om een praatje te maken met de competitieleider, werd Jaimy volkomen onder de voet gelopen en stonden alle stukken alweer in de beginstelling met een witte koning op e4 toen ik bij de wedstrijd op inspectie ging. Het zou de toon zetten voor de rest van de avond...

Twan en Aleksander stonden niet minder en Koos had de opening ook goed behandeld, maar vooral aan de lagere borden leken de spelers wat timide in hun opstelling. Dat hoeft geen probleem te zijn, want je kunt altijd op de counter spelen. Het werd pas echt zorgwekkender toen Koos de greep op het spel verloor en daarmee de partij. Armin had twee pionnen ingeboet en leek geen tegenspel te hebben. Integendeel, zijn tegenstander dreigde op de damevleugel binnen te dringen.

Verrassend was de opgave van Evert. Het leek er sterk op dat hij minstens gelijkspel had, maar plotseling kwam er aan de Zoetermeerse zijde van het bord nóg een beginstand met koning op een centrumveld bij. Dat ging wel heel snel de verkeerde kant op. Aleksander had met het oog op de stand een remiseaanbod afgeslagen. Hij had meer ruimte en zag kans een stuk te winnen. De rest was techniek, zoals dat heet. Kort daarna zag Armin er ook geen gat meer in; zijn opponent had aan alle kanten de troeven in handen. Het eerste matchpunt bleef in Zoetermeer.

Twan had alle dreigingen van wit afgeslagen, maar leek niet meer dan remise in handen te hebben, terwijl Karl aan het andere eind in een toreneindspel een verre pion achter kwam. Olav ruilde alle stukken om in een pionneneindspel de buit binnen te gaan halen. Zijn tegenstander speelde het niet optimaal tegen en een mooi punt lag in het verschiet, maar dit soort eindspelen kenmerken zich door veel telwerk; wie heeft de meeste tempi en hoe hou je de koning af? Olav offerde materiaal op de damevleugel om door te kunnen breken aan de andere kant, maar delend in de malaise van de avond greep onze man mis en kwam de vijandelijke koning binnen het vierkant, de laatste witte pion blokkerend. De avond was nauwelijks half om en de match was verloren.

Karl maakte van het minder nauwkeurige spel van de zwartspeler om remise te houden en bij Twan was alle muziek uit de stelling, waardoor de avond toch nog mocht eindigen met twee halfjes.

Volgend jaar helaas een stapje lager voor ons tweede team, maar ze hebben zich niet zonder slag of stoot gewonnen gegeven.

SHTV 2 (1843)                         Botwinnik 1 (1895)                    2-6
Twan van der Togt (1905)              Jan Willem Duijzer (2060)             ½-½
Aleksander Henke (1941)               Thom Beeren (1917)                    1-0
Jaimy Luk (1851)                      Erik Middelkoop (1868)                0-1
Koos Roeleveld (1824)                 Stefan Buchly (1947)                  0-1
Evert Baak (1865)                     Lourens Smaal (1832)                  0-1
Olav van Leeuwen (1850)               Wouter Bik (1768)                     0-1
Armin Segger (1740)                   Marc van der Ham (1884)               0-1
Karl Baak (1766)                      Ruben s' Jacob (1882)                 ½-½